STRAH I NJEGOV SLUGA

autor: Mirjana Novaković
dramatizacija i režija: Kokan Mladenović
scenograf: Geroslav Zarić
kostimograf: Dragica Pavlović
kompozitor: Zoran Hristić
scenski pokret: Bojana Mladenović

 

Uloge:

ĐAVO, grof Oto fon Hauzburg – Predrag Ejdus
NOVAK, Đavolov sluga – Nenad Jezdić
ALEKSANDAR VIRTENBERŠKI, princ, regent Srbije – Miodrag Krivokapić
MARIJA AUGUSTA TURN TAKSIS, princeza, regentova žena, na balu Jovanka Orleanka – Nataša Ninković
VUK ISAKOVIĆ, zapovednik u službi regenta – Srđan Timarov
KLAUS RADECKI, grof, posebni istražitelj u sluzbi NJ.K.V. Karla – Branislav Zeremski
BARON SMIDLIN, savetnik Administracije – Mladen Andrejević
SLEPI GUSLAR, NEPOZNATI, gost na balu, SAVA SAVANOVIĆ, vampir – Milan Mihailović
KRIVONOGI HAJDUK, PORUCNIK MAKENZEN,
glasnik, STRAZAR – Vladislav Mihailović
ĆELAVI HAJDUK,DVOJNIK, Đavolov dvojnik na balu
VELIKI VEZIR, Ivan Mehmed Paša, osvajac Beograda – Srdan Miletić
NIKOLAJ LJESKOV PATKOV, Rus – Bojan Žirović
MIRJANA, seoska vračara – Radmila Živković
DRUŽBENICA, Marije Auguste, DEVOJKA – Leana Vučković
muzičari – Žorž Grujić, Veljko Nikolić-Papa Nik, Filip Krumes, Smiljana Đurić, Natasa Tošic vokal

Mirjana Novaković je rođena u Beogradu 1966. Do sada je objavila zbirku novela Dunavski apokrifi (1996) i roman Strah i njegov sluga (2000)

Kokan Mladenović, rođen 1970. u Nišu, završio srednju glumačku školu u Nišu, u klasi Mime Vuković-Kurić, diplomirao na Katedri za pozorišnu i radio režiju FDU u Beogradu 1993, u klasi prof. Miroslava Belovića i Nikole Jevtića. Nagrade: "Bojan Stupica", Nagrada za najbolju režiju na Jugoslovenskom festivalu pozorišta za đecu, Kotor, Sterijina nagrada za dramatizaciju, Grand pri za režiju na Susretima "Joakim Vujić", za najbolju režiju na Vojvođanskim susretima profesionalnih pozorišta, dve Sterijine nagrade za adaptaciju dramskog teksta, "Ćuran" za režiju na Danima komedije u Jagodini, dve nagrade za režiju na Festivalu pozorišnih praizvedbi u Paraćinu. Predstave su mu izvođene na svim domaćim festivalima i međunarodnim festivalima u Beogradu (BITEF), Torunju, Poljska (KONTAKT), Prilepu, Makedonija...

Režije (izbor): Aleksandar Obrenović, Povratak Don Žuana, Beogradsko dramsko pozorište, 1992. Dušan Kovačević, Maratonci trče počasni krug, NP Sombor, 1993, Tirso de Molina, Seviljski zavodnik i kameni gost, KPGT, Subotica, 1993, Bomarše, Figarova ženidba, NP Sombor, 1994, Magnus i Bunker, Alan Ford, Pozorište na Terazijama, Beograd, 1994, Aleksandar Popović, Razvojni put Bore Šnajdera, NP Beograd, 1995, Alfredo Baldući, Putujuće pozorište "Rikoti", Atelje 212, Beograd, 1995, Aristofan, Maričić, Mladenović, Mir, Pozorište na Terazijama, Beograd, 1996, Velimir Lukić, Afera nedužne Anabele, NP Sombor, 1997, Agota Krištof, Velika sveska, Atelje 212, Beograd, 1999, Slobodan Selenić, Ruženje naroda u dva dela, NP Sombor 1999, Henrik Ibsen, Per Gint, NP Užice, 2000, Ljubomir Simović, Putujuće pozorište Šopalović, NP Beograd, 2001, Ivan Lalić, Cuba libre, SNP Novi Sad, 2001, Teri Pračet, Sestre po metli, Malo pozorište "Duško Radović", Beograd, 2001, Goran Petrović, K. Mladenović, Opsada crkve Svetog Spasa, NP Sombor, 2002, Goran Stefanovski, Bahanalije, NP Subotica, 2002, Mihail Bulgakov, Majstor i Margarita, NP Sombor, 2003, Dž.R.R. Tolkin, Hobit, Pozoriše "Boško Buha", 2003.

HOROR TRILER SA PRIMESAMA POLITIČKE ALEGORIJE (reč reditelja)

Predstava Strah i njegov sluga bazirana je na romanu Mirjane Novaković, romanu koji je osmišljen kao parodijsko, kvaziistorijsko štivo, dok se u žanrovskom smislu može odrediti kao horor-triler s primesama političke alegorije. Okosnicu radnje, smeštene u prvu polovinu XVIII veka, predstavlja istorijski događaj: austrougarska komisija dolazi u Beograd, na dvor regenta Aleksandra Virtemberškog i princeze Marije Auguste, da bi proverila tačnost glasina o pojavi vampira u Srbiji. No kako se priča "plete" oko istinitih događaja i ličnosti, Strah i njegov sluga ipak nije istorijski roman, jer namera pripovedača (kao i pozorišne trupe okupljene oko ovog projekta) nije da verno rekonstruiše "kolorit" date epohe, već da prošlost alegorijski transponuje u naš savremeni trenutak.

Na aktuelnost događaja nedvosmisleno ukazuje paralelni, fikcionalni plan radnje na kojem se lako prepoznaju aluzije na ustaljene političke klišee: u isto vreme kad i habzburška komisija istim poslom, u Beograd stiže Đavo, u liku grofa Ota fon Habzburga, večitog diplomate uglađenih manira. Von Habzburga prati sluga Novak, snalažljiv i odlučan, ali piću odan i sujeverju sklon Srbin. Oslanjajući se na njegovu dragocenu pomoć Đavo sprovodi privatnu istragu za čije je rezultate lično zainteresovan: pokaže li se da su izveštaji o vampirima tačni, to će biti pouzdani znak da se Sudnji dan opasno približio. Đavolov zadatak je da po svaku cenu spreči da vampiri, ako ih ima, napuste Srbiju.

Središnji zaplet "začinjen" je sentimentalnom pričom. Princeza Marija Augusta nesrećno je zaljubljena u svog muža, ali pati i zbog ljubavnika čiji identitet, mada posredno nagovešten, ni do kraja romana nije sasvim otkriven. I na istorijsko-alegoričnom i na sentimentalnom planu, roman se završava uslovno rečeno, srećno: arhivampir je upokojen, princeza zadobija muževljevu naklonost, nečista sila odlazi u beli svet, u pratnji novog sluge, takođe Srbina, koji je zauzeo mesto viteški stradalog Novaka. Vampiri ostaju u Srbiji.

U razvijanju sižea autorka romana Mirjana Novaković koristi se širokim dijapazonom književnih citata koji se kreće od Homera i naših narodnih pesama, preko Servantesa i Gogolja, do Bulgakova, Pekića i Pavića. Među njima se posebno izdvajaju dva uzora: jevanđeoska priča o Hristovom stradanju i folklorno-fantastična Glišićeva novela Posle dvadeset godina o lovu srpskih seljaka na vampira Savu Savanovića.

Kokan Mladenović